ZWIT, 12 december 2011
Nederland , Arnhem 8°

Eind 2011 - begin 2012

11 december 2011
werd Eline 8 jaar, 3 dagen na Amalia van Buuren. Ze zit op pianoles en speelde voor de verzamelde familie een fraai voorbeeld van haar kunnen. Ze had ook maar bepaald dat ze er ook nog wel bij kon zingen! Het klonk geweldig.

Op het botenfront is niets nieuws te melden. Onze advertentie wordt wel bekeken, maar reacties: niete, nada, nope.

Ander leuk weetje. Twee bevriende stellen liggen met hun boten in Victoria, Canada. Ze zijn nu alle vier in Nederland en als het een beetje meezit zien we ze deze week te onzent: lachen. Dat worden vast mooie verhalen.

Schilderen: het ene na het andere magistrale kunstwerk rolt van m'n penselen en paletmessen. Ik begin eindelijk een beetje te bevatten welke kant ik op moet en wil. Van mijn leraar leer ik steeds met trucjes voor een nog beter resultaat. Ja ja, goed bezig!

19 december 2011
‘t Zeilen en alles wat er mee te maken heeft, blijft boeien.
Op mijn bookmark-site Symabaloo.nl zitten een stuk of tien sites van Vertrekkers die we kennen of die we interessant genoeg vinden om te volgen.
Een paar voorbeelden.

http://www.tarpan.waarbenjij.nu
is zo’n site. Bram en Anja hebben al een keer een rondje wereld gemaakt, twee rondjes Caribbean en zijn nu weer onderweg. Ligplaats: Victoria, Canada. Ze zijn nu even in Nederland, maar willen, als ze weer aan boord zijn, naar het noorden. Alaska staat op hun wensenlijstje.
http://www.jj-witteraaf.nl/.
De site van Jan en Joanneke. Ook al van die avonturiers. We hebben ze ontmoet in 2005 in Europa en in de jaren daarna in de Caribbean. Ze zijn de Pacific opgegaan en naar Hawai gezeild. Van daaruit zijn ze, jawel, naar Alaska gevaren. Dat was een wens van ze: daar de kusten aandoen en genieten van al het moois. Daarna, gedwongen door oprukkende kou en ijs, zijn ze naar het zuiden gegaan en liggen nu in, jawel, in Victoria, Canada. Ook zij zijn even in Nederland.
http://www.sy-narid.blogspot.com/
Een jong Belgisch stel, Anneke en Dirk. Anneke schrijft op z’n Bels hun logboeken. Heel smeuïg Belgisch. Liggen nu in Singapore. Maar voordat ze daar waren hebben ze o.a. met een wrak van een auto half Australië doorkruist. Zijn nu op een punt aangeland waar de vraag gesteld wordt welke kant ze nu op moeten. Verder west is vanwege piraterij inmiddels een hachelijke onderneming.
http://www.kindofblue.info/
Anita en Dick zijn al sinds 2005 onderweg. De site heeft heel fraaie foto’s, leuke beschrijvingen van ontmoetingen en vermelden alle problemen en hun oplossingen voor de diverse aan boord optredende kwalen. Zijn nog lang niet van plan terug te keren naar Nederland. Liggen nu, net als de Narid in Singapore.
http://www.sybaros.be/
Een Belgische site, een Nederlandse vlag achterop de boot en de bemanning bestaat uit Hans (NL) en Linda (B). Ke3nnen we ook vanuit de Caribbean, we zijn elkaar een paar keer tegengekomen. Verwoede wandelaars. Hebben ook familie in Amerika, die regelmatig bezocht wordt. Ze liggen nu in Bocas del Toro – Colombia en hopsen regelmatig langs de Panamese kust. En het zeilersleven bevalt ze nog steeds geweldig.


Donderdag, 29 december 2011
Het zal je maar gebeuren. Een telefoontje op tweede kerstdagmorgen. Niks bijzonders, zij het dat het aanvankelijk slecht te verstaan was. Wat bleek? Een satelliet telefoongesprek uit Fiji. En dat ligt een eind weg, kan ik je verzekeren! In de Pacific dus. Onze vrienden Wim en Annette op de www.thetis.ch liggen daar te over hurricanen en hadden even behoefte aan een gesprekje. Ze willen uiteindelijk naar Thailand want daar hebben ze een lapje land (naast Koning Boumipol o.i.d.). Dit soort dingen vinden we erg leuk!
Gisteren zijn we even naar de boot geweest (ons huis) en dat lag er allemaal perfect bij. Daarna zijn we doorgereden naar Raamsdonkveer, een gat waar Tom Tom, Garmin en Navicon moeite mee hebben. Maar de hartelijke ontvangst bij Ad en Els (zie trip naar Scandinavië ) maakte dat allemaal weer goed. Leuk oude koeien (zeilverhalen) uit de sloot gehaald en foto’s aanschouwd die we nog niet gezien hadden. Ad en ik hebben een gemeenschappelijke hobby: schilderen, hij maakt erg leuk werk. Na een uitstekend diner en een kopje koffie waren we om 00:00 uur weer thuis.


Zondag, 1 januari 2012
’t Zal wel weer even moeite kosten om aan 2012 te wennen, aan het typen of schrijven van het getal 2012, bedoel ik. Maar goed, alles went, zelfs hangen. Je wordt er alleen wel stijf van.
We zijn net terug van onze vrienden in Lelystad, de verwarming een beetje hoger en dan gaat de telefoon. Een hoop achtergrondgeruis en de vage stem van Jan. Jan en Joanneke zitten in Markelo bij een McDonalds omdat ze daar WiFi hebben. Via hun laptop logden ze in op Skype en daar vonden ze ons telefoonnummer: dat waren ze even kwijt. Tja en dan is het maak een klein stukje naar ons toe. Het was weer als vanouds!
Weet je nog? De eerste keer dat we de Witte Raaf ontmoetten was in Falmouth in 2006. Daarna zagen we elkaar regelmatig langs de Spaanse en Portugese kust. Dan zien we elkaar een hele tijd niet meer, maar spreken en schrijven wel met elkaar. Tot in 2009. Dan blijkt dat ze ook richting Bonaire en Curaçao komen. We treffen ze in Bonaire en brengen samen een paar leuke dagen door. Zij gaan west en wij gaan daarna oost.
We blijven via de websites en skype in contact en verbazen ons (wij zijn inmiddels weer in Nederland) over hun tocht over de Pacific. Dan horen we dat ze naar Nederland terugkomen omdat het in Victoria, Canada toch wel erg koud wordt. Dat was natuurlijk een reden om elkaar weer eens te ontmoeten. De eerste afspraak lukte niet, vandaar de ingelaste ontmoeting.
Het was als vanouds. Leuke herinneringen opgehaald en hun enthousiaste verhalen aangehoord. Mooi is dat om met elkaar in contact te kunnen blijven!


Dinsdag, 10 januari 2012
Deze dag leek wel een werkdag uit de goeie ouwe tijd! Vreselijk druk geweest met een verkoopadvertentie voor die Yacht en een flyer op de stand van die Yacht op de Boot Düsseldorf. Daarbij komt ie ook op de internetsite van het blad die Yacht. Man, dat vergt wat gecijfer en gedoe. Daarbij moet dat hele verhaal natuurlijk wel in vlekkeloos Duits. Volgens mij is het gelukt.
Dan hadden we nog een leuk taakje liggen: een vlucht boeken naar Turkije. Wolfram en Anne hebben ons uitgenodigd voor een bezoek aan hun nieuwe optrekje, 90 kilometer van Antalya. Ze vonden dat we wel twee tot drie weken konden komen, maar je weet ‘t: verse vis en bezoek beginnen na drie dagen te stinken. We hebben voor negen dagen geboekt, dat heet dat we een week bij hun zijn in april aanstaande.
Verder maar weer. De volgende actie was inschrijven voor een feest in Hoorn: het 40-jarig bestaan van de Nederlandse Vereniging van Toerzeilers in Hoorn op 12 en 13 april. Vroeger waren we niet zo van dit soort happenings, maar ja, je wordt wat ouder en je wilt eens wat anders, vandaar. Ook nog tijd gevonden om de grijze auto weer zwart te wassen. Man man, wat een werkdag!


Vrijdag, 27 januari 2012
We hadden gisteren een afspraak (na veel moeite, je weet wel: druk, druk, druk) met de koper van onze SSB radio-set. De afspraak was dat we het zaakje samen zouden uitbouwen. Ik kon hem dan eerst laten zien hoe de hele set in elkaar stak, even een demonstratie geven en dan ontkoppelen. In alle eerlijkheid: ik zag er wel een beetje tegenop! In 2005 hebben Olaf en ik het hele spul ingebouwd maar om nou te zeggen dat ik precies wist hoe het in elkaar stak, da’s een beetje overdreven. Goed, 7 jaar later moeten we er toch aan beginnen. Laat C. nou twee hele handige handjes hebben en een goed 3D-inzicht! Dus na het uitleggen hoe de kabelgoten lopen op onze boot begon hij heftig kabelbandjes los t e knippen die de twee kabelbomen op hun plaats hielden. Vervolgens werden de kabels met de bijbehorende connectoren voorzichtig verwijderd. Het liep allemaal als een zonnetje. We zijn een uurtje of vier aan het sleutelen geweest, toen lag de hele set, met kabels, CD’s, gebruiksaanwijzingen etc. keurig in oude lappen gewikkeld in z’n fraaie maar oeroude BMW (geen wegenbelasting, he!). Na een kopje thee en veel vragen beantwoordend toog hij op pad terug naar huis. Op de radio hoorden we dat hij dezelfde problemen moest hebben als wij: files all over the country, especially aroud Rotterdam. Wij waren tegen half acht ’s avonds thuis na vanmorgen om negen uur weggereden te zijn. Lekker dagje!

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl